Janusz Maszczyk: Wymazywany z pamięci narodowej

Z chwilą narodzin zalążków niepodległej Polski już 7 listopada 1918 roku obejmuje tekę ministra pracy i opieki społecznej w Tymczasowym Rządzie Ludowym Republiki Ignacego Daszewskiego, a w rządzie Jędrzeja Moraczewskiego otrzymuje nominację na ministra poczt i telegrafów.W wolnej, niepodległej i suwerennej Ojczyźnie – II Rzeczpospolitej Polskiej – piastując wiele odpowiedzialnych funkcji państwowych. Nie zapomni jednak nigdy o dumie narodowej, godności, honorze i dbaniu też o interesy tych najbiedniejszych – robotników z malutkich pokracznych i przyklejonych do ziemi domków, i wszystkich biedaków z zagubionych miejskich wąskich uliczek i zaułków, i z zabiedzonych podwórek. Przez całe swe życie będzie więc niemal krzykiem domagał się sprawiedliwości społecznej, a w czasie okupacji niemieckiej, będzie lansował tezę, by w przyszłej wolnej, niepodległej Ojczyźnie, każdy jej Obywatel znalazł godną pracę i nie musiał już być głodny, jak to niestety też bywało w II Rzeczpospolitej Polsce.

W 1928 roku sosnowiecka Rada Miejska przyznała Tomaszowi Arciszewskiemu honorowe obywatelstwo Sosnowca, o czym współcześnie zdecydowana większość mieszkańców z tego miasta nawet nie ma pojęcia.

Tak jak wielu innych polskich patriotów, gdy Ojczyźnie w 1920 roku zagrażała nawała bolszewicka On organizuje Robotnicze Komitety Obrony Niepodległości. W tym czasie, gdy losy wolnej Ojczyzny zawisły na przysłowiowym włosku, gdy Armia Czerwona parła już na Warszawę, to On z kolei podejmuje jakże niebezpieczną działalność konspiracyjno – dywersyjną na tyłach Armii Czerwonej. Tej działalności w tajnych strukturach dywersyjnych, jak i patriotycznej działalności z przekroju całego jego jakże bogatego życia, nie zapomną mu nigdy, ani komuniści z ZSRR, ani też Polacy powiązani z tymi komunistami. Dlatego po 1945 roku, w PRL wymazywany zostanie totalnie ze społecznej narodowej pamięci. Wyparuje więc ze wszystkich szpalt wydawanych gazet oraz wymazany zostanie też z innych środków masowego przekazu. Nie pojawi się również ani razu na lekcji historii i języka polskiego w moim ówczesnym Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Sosnowcu (lata 1950 – 1955). Z kolei legalny polski rząd na uchodźstwie, będzie od tej pory zwany jako twór wybitnie antypolski, antydemokratyczny i lakonicznie określany – jako „Rząd Londyński”, a nie w majestacie prawa – legalny Rząd Rzeczypospolitej Polski.

****

Po agresji niemieckiej 1 września 1939 roku i sowieckiej 17 września 1939 roku natychmiast wraz z innymi czołowymi działaczami PPS podejmuje walkę konspiracyjną z agresorami. Zostanie przewodniczącym konspiracyjnej PPS – Wolność – Równość – Niepodległość (PPS – WRN). Partia do swej pierwotnej nazwy PPS powróci dopiero 2 maja 1944r. Już od połowy 1940 roku tylko pod okupacją niemiecką będzie działało 2500 komórek pięcioosobowych. Od sierpnia 1940 roku wszystkie wydawnictwa socjalistyczne będą już firmowane znakiem PPS – WRN.

PPS – WRN jako jedyna partia w kraju zdecydowanie wystąpi z inicjatywą, by dosłownie wszystkie podziemne organizacje wojskowe zostały włączone do ogólnopolskiej organizacji wojskowej. Zgodnie z tymi zasadami już w początkach 1940 roku zostają włączone do Związku Walki Zbrojnej (ZWZ) wszystkie oddziały Gwardii Ludowej z PPS – WRN (PPS-WRN-GL). Z chwilą powołania polskiego rządu na uchodźctwie w Paryżu władze PPS – WRN delegują też tam swego przedstawiciela. Pierwszego kandydata Mieczysława Niedziałkowskiego na skutek aresztowania (grudzień 1940), zastąpi jednak inny, ale też niezwykle wybitny działacz narodowej partii socjalistycznej, Adam Ciołkosz. Tomasz Arciszewski przybędzie do Londynu dopiero 1 sierpnia 1944 roku. Za granicą partia PPS z przyczyn organizacyjnych nadal pozostanie przy swej dawnej historycznej nazwie – PPS i będzie funkcjonowała przy rządzie Rzeczypospolitej Polski na uchodźstwie jako Komitet Zagraniczny PPS. Z ramienia PPS –WRN zostanie członkiem powołanej przez Jana Stanisława Jankowskiego Rady Jedności Narodowej (RJN). Będzie też autorem deklaracji RJN „O co walczy Naród Polski”. Był też współinicjatorem „Oświadczenia”, wydanego 3 kwietnia 1944 roku przez RJN i Delegata Rządu na Kraj Jankowskiego, „określającego stanowisko wobec wejścia Armii Czerwonej na terytorium Rzeczpospolitej z 1939 roku, które nastąpiło bez porozumienia z rządem polskim. Przez cały okres działalności RJN stał na stanowisku nieustępliwości wobec ZSRR”.

****

W sierpniu 1944 roku zarządzeniem prezydenta RP Władysława Raczkiewicza zostanie mianowany jego następcą. Nie sposób jednak w tak krótkim artykule opisać niezwykłe bogate życie i działalność polityczną jaką prowadził Tomasz Arciszewski będąc w Rządzie Rzeczypospolitej Polski na uchodźstwie. Może więc stosując tylko pewne skróty myślowe, wymienię choćby tylko niektóre jego zasadnicze tezy jakże charakterystyczne dla tej wielkiej pronarodowej postaci:

– w sierpniu 1944 roku interweniuje u premiera Winstona Churchilla o pomoc lotniczą dla Powstania Warszawskiego,

– bardzo krytycznie ustosunkowuje się do ugodowych koncepcji Mikołajczyka w sprawie przeprowadzenia rozmów w Moskwie o tworzenia rządu, w chwili, gdy Armia Czerwona już przebywała na dawnych terenach II Rzeczpospolitej Polski,

– w marcu 1945 roku interweniuje u premiera Wielkiej Brytanii i przewodniczącego Konferencji Narodów Zjednoczonych w San Francisco o uwolnienie bezprawnie porwanych do Moskwy 16 Przywódców Polskiego Państwa Podziemnego,

– w dniu 13 lutego 1945 roku rząd Arciszewskiego „określa decyzje jałtańskie jako nowy rozbiór Polski, tym razem dokonany przez sojuszników”.

****

     W „dniach 10 – 11 września 1944 roku, gdy członkowie prawdziwej PPS – WRN walczyli na barykadach powstańczej Warszawy, w Lublinie zajętym już przez Czerwoną Armię, z inspiracji rządu ZSRR wraz z cząstką już wtedy kolaborujących z nimi Polaków odbył się komunistyczny „XXV Kongres PPS”1/. Ta nowo utworzona komunistyczna partia, zasilona też kilkoma opozycjonistami z PPS – WRN tak skutecznie swą zwodniczą nazwą PPS dezinformuje społeczeństwo polskie, że wielu Polaków przez długi jeszcze okres czasu będzie ją tylko utożsamiało z dawną patriotyczną i narodową Polską Partią Socjalistyczną. Partia ta przeszła jednak do historii Polski pod nazwą „Fałszywa PPS”, lub koncesjonowana PPS”.

Po dymisji Mikołajczyka w dniu 29 listopada 1944 roku Arciszewski uzyskuje nominację na premiera rządu Rzeczypospolitej Polskiej, ministra pracy i opieki społecznej.

Tak jak zdecydowana większość polskich patriotów również i premier Tomasz Arciszewski nie przewidzi jednak jednego. A mianowicie! W niezwykle trudnym i jakże bolesnym dla Polski okresie czasu, niezwykle też skomplikowanym na arenie międzynarodowej, dawni polscy sojusznicy z zachodu, losy naszej Ojczyzny wrzucą do kosza politycznej niepamięci, a Tomasza Arciszewskiego będą nawet traktowali jako osobę niezbyt mile widzianą w salonach dyplomatycznych. Również propaganda komunistyczna powojennej Polski określi tego wielkiego polskiego socjalistę jako „jednego z najbardziej skompromitowanych bankrutów politycznych, rzekomego socjalistę – faktycznego starego agenta sanacji w PPS, a także premiera operetkowego rządu, w skład którego wchodzą jawni faszyści z obozu endecji i sanacji”, co oczywiście w świetle powyższych faktów było oczywistą propagandową bzdurą 2/

Strony: 1 2 3

Bear